Ben zo terug

Naar alle verwachting wordt dit mijn voorlopig laatste blogpostje voor lange tijd. Sinds enkele weken hebben wij in ons oude appartement geen beschikking meer over een internetaansluiting. Maar tot heden kon ik tenminste wel via mijn werk online. Ook daar komt spoedig een einde aan, gezien ik per 1 juli mijn functie van creatief dtp-er bij Woest Communicatie neerleg. Dat betekent tijdelijk geen computers meer voor mij. Aanvankelijk wilde ik gewoon tot eind augustus werkzaam blijven. Doch de grote renovatie van onze nieuwe woning, welke groter blijkt dan eerder ingeschat, noodzaakt mij eerder te stoppen zodat ik mijn handige hoogzwangere klusvriendinnetje kan assisteren met de bouwwerkzaamheden. Blij word ik wanneer ik zie hoe gestaag onze ideeën steeds meer vorm krijgen. Alleen gaat het mij allemaal nog te langzaam. Zeker wanneer ik bedenk dat over alweer een kleine week onze inboedel naar Eindhoven wordt verhuisd. Inmiddels zijn de stoppenkast vervangen, overal nieuwe elektro- / gas- / waterleidingen aangelegd / en diverse wanden uitgebroken dan wel gemetseld. Onze buren mochten vorige week alvast rondgluren en schrokken zich te pletter van de hoeveelheid ruimte die wij beneden hebben gecreëerd. Te Bergen op Zoom ben ik daarnaast deze week druk bezig met losse zaken en meubels uit elkaar schroeven. Beetje vreemd hoor, om voor je ogen jouw vroegere eigen plekje geleidelijk te zien verdwijnen. Dus... Grote kans dat jullie pas na de verhuizing, na de inrichting, na de bevalling, wellicht pas na de eerste kraamdagen weer enig levensteken vernemen. Als nieuwbakken papa van mijn kleine grote trots.

Bijna kamperen

En ja hoor, daar is 'ie weer! Voor heel eventjes dan beste mensen, want laatste weken raak ik nauwelijks een computer aan. Tenzij voor arbeid. Mijn oude appartement in Bergen op Zoom bezoek ik momenteel slechts eens per week om nodige wasjes te draaien en planten te wateren. Een kleine routinematige handeling dat heel spoedig voorbij is daar ik uiterlijk 2 juli mijn huissleutels moet inleveren. Te Eindhoven duiken mijn vriendin en ik na maar liefst zeven weken van slopen eindelijk de bouwfase in. Haast niets van het oude staat meer overeind. Dat geeft ons ruime gelegenheid tot metselen, stuccen, timmeren en schilderen. Nadeel van die krappe tijdsplanning is wel dat ik doordeweeks meeste werkzaamheden zal missen. Mijn vrije uurtjes bij de baas zijn namelijk na eerder opgenomen 'sloopweken' praktisch verbruikt. Gelukkig heeft Claudia afgelopen jaar ontzettend vaak overgewerkt en extra verlof opgebouwd. Komende weken kan zij overdag aanwezig zijn om de door haar aangetrokken klussers te begeleiden. Maar wat een lol hebben wij reeds beleefd aan ons avontuur! Kriskras verspreid door het huis oude (gas, water, elektro) leidingen opsporen met hamer en beitel. Dat, nadat ik eerder een verborgen waterleiding had geraakt met mijn klopboor. Vijf dagen lang plassen en poepen in een emmertje. Dat, zolang de nieuwe W.C.-riolering en het hangende toilet niet was aangelegd. Alleen tent en stacaravan ontbreken nog om onze impressie van kamperen in eigen tuin te completeren.

20-weken-echo

Bijna twee weken zijn voorbijgegaan en veel is gebeurd. Laat ik allereerst iedereen vertellen dat Claudia's 20-weken-echo uitstekend is verlopen. Eigenlijk 21 weken daar de wachtlijsten voor echo's in Eindhoven lang zijn. Ons kindje groeit in rap tempo, spartelt lekker in zijn/haar vruchtwaterbadje en laat steeds vaker van zich voelen. Op het beeldscherm zagen wij hoe zijn/haar orgaantjes en ledematen zijn volgroeid sinds de vorige keer. Mijn moeder mocht bij deze bijzondere gebeurtenis ook aanwezig zijn. Om haar eerste kleinkind te mogen aanschouwen maakte een hele diepe indruk op haar. Eventjes werd zelfs ingezoomd op het lieve gezichtje met wipneusje van onze prachtige Uk. Inmiddels zitten wij tot mijn verbazing alweer in de tweede helft van onze zwangerschap. Dus dat betekent tevens mouwen oprollen en stevig klussen in ons nieuwe huis. Na eerst de boel beetje leefbaar te hebben gemaakt, zijn Claudia en ik vorig weekend enthousiast gestart met het inwendige pand 'strippen'. Tegels van de muren kappen, planken van muren trekken, alvast spieken wat onder de vloeren ligt, en vooral uitgebreid samen buigen over schetsen van ons toekomstig interieur. Wij bezitten namelijk kopietjes van originele bouwtekeningen zodat men mooi overzicht heeft van wat mogelijk is. En als ik niet met een breekijzer in mijn handen sta, maken mijn lief en ik rustieke lentewandelingen langs nabije weilanden en bossen. Eindhoven voelt reeds nu als mijn thuis.